ملت های خوشبخت تاریخ ندارند.
آلبر کامو
دوباره مگوی
باز،
آنچه دیگری گفته است.
حرفهای خودت را بگوی،
انگاره های خویش را.
اما شاید،
خود از این گونه است،
که شعر
به سادگی
روایتی بشکوه است.
شعری بود از: آنا آخماتوا
حالا که بزرگتر شده ام، می فهمم حتی ،
گوشهُ سفید کاغذی دفتر خاطراتی است ،
دیگر برای بزرگ شدن خاطرات،
نیازی به حاشیه های رنگی نیست،
زندگی در حاشیه است.